zomerstop 2010 ofwel een niet geheel vrijwillige rustperiode

Eindhoven, 20 juni 2010 en update 21e

Sinds 29 mei zit ik in een rustperiode. Even niet fietsen na een behoorlijk intensief voorjaar. In de winter had ik al de conditie op peil weten te brengen met een Tacx trainer. Hiermee veel uren gemaakt op virtuele routes in Frankrijk, Belgie en zelfs Zuid-Afrika. Alpe d’Huez en Mnt Ventoux worden in huis vele keren befietst.

De meivakantie in t echt naar Zuid Frankrijk en een paar keer de Ventoux opgefietst (koud en nat) Genieten. Daarna meerdere tourtochten (oa grenslandklassieker) Heerlijk om veel kilometers te maken en daarbij het nodige klimwerk. Tot op 29 mei……Met Max, Sjoerd en Harrie naar de Bilzenclassic. Prachtige tocht, zeggen ze…..Ik heb het maar 70 kilometer volgehouden. Snel even terug naar de groep rijden…..bergaf, voorrangsweg, voorganger steekt over, ik ook, even naar rechts kijken, op de kruising naar links, *&%$#, *&^%$# onmogelijk de motor te ontwijken en een paar tellen later lig ik op het asfalt.

Au aan linkerbeen, zeer pijnlijke enkel / onderbeen. Gat in rechterknie. Wat wondjes aan de handen…..en verder niets. Als de pijn wegtrekt zou ik kunnen opstaan, of is het been gebroken? De fiets ligt niet in zicht, geen idee hoe die er aan toe is.  De pomp en reserveband liggen verderop op de weg. De telefoon gaat over…..kan niet opnemen. Later bijkt Max te bellen waar ik blijf…..

Van de omstanders mag ik niet opstaan, blijkbaar ziet het er wel heftig uit. Dan maar blijven liggen. Ik scan mijn lichaam verder en ben erg blij dat er geen schade is aan mijn bovenlijf. Helm af, en onder het hoofd gelegd, in afwachting van de ambulance. Het gapende gat in mijn rechterknie wordt afgedekt door de EHBOster die al snel ter plekke is. Fijn, dat gat keek me lelijk aan.

De motorrijder blijkt er met wat schaafwonden vanaf te komen. Maar waar is mijn fiets gebleven? En waar is de rest; zijn ze doorgefietst? Ja, na een tijdje op me gewacht te hebben dachten ze dat ik de afslag had genomen van de 140 km. Had gekund, maar ik lag gewoon te luieren op het asfalt. De telefoon zit in mijn linkerzak en is onbeschadigd uit de strijd gekomen. straks effe bellen met het thuisfront. Politie neemt mijn gegevens op (nog niets van gehoord) en even later komt de ambulance die me naar Waremme brengt, ja we zijn al in Wallonie. In de ambulance vragen ze een telefoonnummer om te bellen, ik geef het ze maar vraag nog niet te bellen. Dat doe ik liever zelf, ik ben bij bewustzijn en denk dat als er een franstalige arts belt dat heftiger klinkt. Nee, ik bel zelf wel en doe heel luchtig over het gebeuren. En ik ben ook verschrikkelijk blij dat ik het er “levend” vanaf breng.

Maar eerst foto’s maken, gat in knie hechten, wondjes schoon maken. Wachten, wachten. U heeft niets gebroken! ja maar, mijn been ziet er best krom uit. O, dan maken we nog meer foto’s. uw kuitbeen is toch een beetje een puzzel geworden. Dacht ik al. Gips erom en meteen opereren en anti-biotica slikken. Goed, gips kan erom maar opereren doen we dan wel in Eindhoven. Christine (met Els en Frans) komt me later ophalen en brengt me naar de spoedeisende hulp in Veldhoven.

Botjes2
Om een lang verhaal wat korter te maken; in Nederland is het personeel bij de spoed-eisende-hulp echt niet zo aardig als in Belgie en er wordt niet geopereerd, ik krijg geen gips en ik hoef ook geen anti-biotica te slikken. Na twee dagen terug omdat de hak /achillespees ongelooflijk pijn doet. Er blijkt al een enorme blaar te zijn ontstaan op de pees. Dan maar geen gips de komende week. Na een week op controle en toch een soft-gips gekregen. Dat is fijn want dan voel ik de bot-delen niet meer langs elkaar schuren 😉

gelukkig hebben we de foto’s nog

let op de toepasselijke naam van de fiets…….

Sunn asphalt
de schade

01062010202

01062010198
En dan heb ik nog niets verteld over de verveling die toeslaat. Ik dacht “gewoon” thuis te werken. Dat valt vies tegen als je gemiddeld vier uur per nacht slaapt. De concentratie is niet geheel optimaal.

Zometeen (21 juni) naar de arts voor controle, wordt vervolgd.

Gips eraf, been wassen en nieuw gipsje erom. Tot over twee weken, de voet mag belast worden tot het pijn doet. Ben ik blij? Nee, want met gips kan ik geen autorijden en dus niet zelfstandig gaan werken, Ja, want de breuk lijkt goed te gaan, de rechterknie is veel beter. Alleen de linker enkel is stijf en het zal nog een tijd revalideren zijn om die weer in beweging te krijgen. Kortom, veel afspraken maken en hopen dat de chauffeur(s) me nog vaak wil(len) rondrijden.

Advertenties

Een gedachte over “zomerstop 2010 ofwel een niet geheel vrijwillige rustperiode

Reacties zijn gesloten.