April 2015; Pura Vida in Costa Rica? part 8

Pura Vida, een Puur Leven?

Het is de reclameslogan van Costa Rica. Je ziet het overal: op mokken, borrelglaasjes, hotelzeepjes en op t-shirts (slegs vir toeriste). En wat zijn onze bevindingen ten aanzien van dit motto?

Puur leven – wel

– Alle flora en fauna in dit land, voor zover we die gezien hebben: woudreuzen, varenbomen, bougainvillea’s, vogels, kikkers en basilisken (hagedis), en een blijstemmende afwezigheid van griezelige beesten.

– Alle fruit en fruitsappen. In Nederland bekend als smoothies en peperduur, en vaak gemengd met ijs of melk, hier op zijn lekkerst als fruit dat alleen met ijsblokjes wordt gepureerd. We hebben de helft van onze calorieën (en dat waren er nogal wat!) binnengekregen in vloeibare vorm. Weer eens wat anders dan calorieën uit alcohol – we zijn nog nét geen geheelonthouders geworden.

– Het fietsen in een land waar haast nog geen gemeengoed is en waar we een groot deel van de rit ook gewoon heel weinig verkeer hadden.

– het hoogste punt van de route; vulcan Poas, met de fiets tot aan de rand van de krater mogen rijden.

– Heerlijke hartelijkheid en vriendelijkheid van de mensen. Alleen in Thailand mochten we zoveel wuivende handen zien. Vrijwel de hele reis van voetgangers, fietsers, automobilisten begroetingen en aanmoedigingen gekregen.

– De oude man in Nuevo Arenal die mij wankeltjes het café had zien binnenlopen, en mij eens stevig de hand kwam schudden en bemoedigend sprak “pura vida!”. Ik had die ochtend krampjes, en blijkbaar wilde hij mij wat troost bieden. Dat is gelukt. Zo ook de pastor bij de veerboot, die op mijn vraag of hij visser was (hij woonde in een vissersdorp) warempel écht zei “ja, een soort van visser, van zielen”. Ook hij nam afscheid van ons met “pura vida!”.

– De totale afwezigheid van een bepaalde bouwstijl voor katholieke kerkjes. Elk dorp doet maar wat. Alleen de aanwezigheid van een kruis was soms aanwijzing dat hier sprake was van een kerk. Nooit zoveel verschillende kerkgebouwtjes gezien.

– De warmte! Zalig, weldadig, en ja ook soms te veel maar fantastisch om alle soorten hitte hier mee te maken.


Puur leven – niet

– Het natuurpark dat we hebben bezocht, en waar opeens alle vogels uit vertrokken bleken te zijn; ongeveer de enige plek tijdens onze reis waar we geen veer of snavel hebben gezien. (en dan $16 p.p. entree vragen)

– De onovertroffen hoeveelheid uitlaatgassen die we hier hebben mogen opsnuiven. Als we om de bocht weer eens een bermbrand meenden te zien, was dat gewoon de kolossale zwarte rookwolk van een of andere (vracht)auto. De brandstof is hier veel te laag geprijsd, anders zouden ze wel wat aan hun motor laten doen.

– De weg van La Fortuna naar Aguas Zarcas. Vier weken lang mogen genieten van uiterst voorkomende chauffeurs, worden we hier opeens allebei een paar keer van de weg gereden. Door zo’n gigatruck met megaoplegger. Plotseling spraken wij in  termen van “als wij straks in het hotel aankomen” en niet meer van “wanneer”. Deze mail is bewijs dat we inderdaad aangekomen zijn.

– De vele zwervers, verslaafden, haveloze en de weg kwijt zijnde mannen die we hier ook tegen zijn gekomen. De gezondheidszorg van Costa Rica schijnt goed te zijn, maar dit lijkt toch niet te gelden  voor de geestelijke gezondheidszorg.

De fietsetappes staan tegenwoordig weer op strava.com

Pura Vida!

Christine en Bert

IMGP0947 IMGP1135 (2) IMGP1192 IMGP1252 IMGP1300 IMGP1317

IMGP1226 (2)

Advertenties