De Pamir Highway deel 1 en de Wakhan vallei.

Khorog, 26 juni.

Een van de geplande hoogtepunten van mijn tocht westwaarts is de Pamir Highway. Deze weg staat in de boeken als de 2e hoogste internationale weg. En het is voor mij een min of meer noodzakelijke route om van oost naar west te rijden zonder al te gekke omwegen. Bij vakantiefietsers erg geliefd, maar ik denk dat voor veel mensen het wel eens een brugje te ver kan zijn. Naar mijn smaak is het teveel een statussymbool: ‘de Pamir moet je gefietst hebben’. Ik heb in 30 jaar fietsvakanties nog nooit zoveel andere fietsers ontmoet!

Onderweg denk ik na over een classificatiesysteem voor dit soort routes. Het zou volgens mij goed zijn als er een ‘objectief’ waarderingssysteem zou zijn om de zwaarte, gevaar en -fiets-technische moeilijkheid in kaart te brengen. Dergelijke systemen zijn er al in de bergsport en mountainbikeroutes. Dus waarom niet voor dit soort fietsroutes?

De weg loopt van Osh (Kirgizië), waar we Louis oppikken, naar Dushanbe (Tajikistan). Als extraatje hebben we twee omwegen gedaan; eerst een bezoek aan het prachtig gelegen (yurt)camp van Peak Lenin bij Sary Moghul om aan de hoogte te wennen. En later via de Wakhan vallei, dat is meteen het zwaarste deel van de tocht. De meeste fietsers rijden van west naar oost, met als voordeel dat ze dan vaak wind mee hebben. Anders gezegd; wij hadden vaak dagen wind tegen…helaas. De zwaarte van de route zit vooral in de combinatie hoogte,  wegdek en wind. Deels een gegeven, deels hadden we pech met soms forse tegenwind. Qua route en klimmen lijkt deze richting weer gunstiger.

Vooral de Khargush pas heeft een serieus off-road karakter. Voor ons een doel op zich en de inspanning wordt bekroond met een prachtige kampeerplaats halverwege de afdaling naar Langar in de Wakhan vallei. Van Louis hebben we afscheid genomen in Karakul, hij gaat de Bartang vallei in, die nu relatief goed te doen is. De rivieren die overgestoken moeten worden staan laag, het is droog, daardoor zijn de scherpe kantjes eraf en kan hij in 5 dagen naar Rushon fietsen. Daar zullen we elkaar weer ontmoeten.

Elke dag heeft zijn hoogtepunten (en soms ook dieptepunten). Positief; De eerste passen in Kirgizië, de yurt-stay bij Peak Lenin, vers brood, de kapotte-bal-omruil-actie, de homestay op de Akbaytal pas, eigenlijk alle homestays op de route, het hot-spring bezoek met de drie neven, de hele Wakhanvallei en alle vriendelijkheid onderweg. Negatieve ervaring hadden wij vooral met tegenwind. En positief is dat we (tot nu toe, in Khorog) niet ziek zijn geworden in de Stan-landen: so far so good, no Delhi-belly 😉

 

 

 

6 gedachtes over “De Pamir Highway deel 1 en de Wakhan vallei.

  1. t Ziet er weer fantastisch uit. Geniet ervan, ik ga wel werken😂😂 #crisisdienst

  2. Hoi Bert,

    Wat schrijf je toch leuke/mooie verhalen! Wellicht kun je er straks een bundeltje van maken!
    Geniet ervan!

    Groetjes Mieke
    ________________________________

  3. Hartelijk dnk voor het platsen. Ik volg eigenlijk Johan, maar ik neem aan dat die hetzelfde ervaart. Hartelijke groet van Jaap

  4. Hoi broerlief,
    ik zie elke keer met verbazing wat je nu weer voor mooie ervaringen meemaakt. Het gebied waar jullie nu fietsen ziet er hard en koud uit maar ik begrijp dat de mensen vriendelijk zijn. Dat is dan weer mooi!!
    Met je verhalen en foto’s fiets ik mee (nou ja….in gedachten 🙂 )
    Knuffel
    Hanny

  5. Dank jullie wel, reageerders!
    Fijn om reacties te krijgen en te zien dat mijn blogjes gelezen en bekeken worden.
    Dat houdt me schrijvend en fotograferend.

    We hebben onze plannen volledig omgegooid voor de komende maanden. Hoe, dat ga ik later vertellen omdat we daarover nog nadenken. Ik kan wel zeggen dat we zoveel mogelijk off-road gaan rijden.

    Groetjes, Bert

  6. Heel veel bewondering Bert. Wat en avontuur heel veel succes ik lees je berichten bijna allemaal gr Rene

Reacties zijn gesloten.