Dag van nationale eenheid in Tajikistan en Pamir deel 2

De dag na onze rustdag in Khorog lopen we ‘s ochtends nog even door het park. Het blijkt de dag van de nationale eenheid te zijn, 27 juni. Het einde van de burgeroorlog wordt gevierd en we besluiten er nog een dagje Khorog aan te plakken. Veel folklore, markt en eerbied voor de senator. We maken kennis met de directeur van het plaatselijk toeristenbureau en halen veel kennis op over het gebied in ruil voor feedback op hun service.

En dan mag er weer gefietst worden. Een dag later pikken we Louis weer op in Rushon. Hij is nog een paar dagen de Bartang vallei ingereden en heeft bij een familie gelogeerd. Samen rijden we verder door het dal van de Panj rivier langs de Afghaanse grens. Met Louis weer aan boord is het communiceren met de lokale bevolking een heel stuk makkelijker; naast Chinees, Spaans, Frans, Duits en Engels blijkt hij ook Russisch te spreken! Da da, ja ja. Het contact is zoveel beter dat we regelmatig op de thee worden uitgenodigd wat meestal een maaltijd bij de thee oplevert. De route door de vallei is zwaar, de klim over de beruchte Khaburabot-pas blijkt erg mee te vallen. Ik heb vanaf Osh volgehouden dat ik die niet wil fietsen; te hoog en te zwaar naar mijn idee. Als we een dag voor de splitsing zijn (de andere route is geasfalteerd) zijn de verhalen zo positief over de pas dat ik van mening switch. Wij vinden het gestuiter en heuvel op en af in de valleien veel zwaarder. Het dal van de Obikhingou rivier, op weg naar Dushanbe blijkt erg mee te vallen wat betreft gravel en verkeer.

De laatste dag voor Dushanbe slapen we in een oud Sovjet hotel met hot spring in Obigarm. Het hotel is sinds de bouw niet echt onderhouden en is in verregaande staat van verval. Toch heeft het een goede sfeer en een (iets te) hete hot spring waar druk gebruik van wordt gemaakt.  Langer dan 5 minuten hou ik het niet uit in water van 45 graden, slapen daarna is heerlijk. In Dushanbe hebben we ‘gedwongen’ rust omdat we een dag of vijf op onze Oezbeekse visa moeten wachten.

De gastvrijheid is indrukwekkend en ik voel me soms ongemakkelijk als rijke westerling in een van de armste landen ter wereld. Betalen voor de thee en het eten zit er meestal niet in. Wel bij de homestays waar het dan voor mij beter geregeld is. Zo kunnen we de lokale bevolking een beetje steunen.

ps. Een paar dagen geleden heeft de Delhi-belly toch toegeslagen; hoewel geen van ons drieën echt ziek is bezoeken we het toilet zodanig vaak dat er wel sprake moet zijn van een besmetting. Voor ons prettig dat we in het luxe Hello-Dushanbe hostel zitten met goede sanitaire voorzieningen.

7 gedachtes over “Dag van nationale eenheid in Tajikistan en Pamir deel 2

  1. Ha Bert, fijn om te lezen dat het jou/ jullie (weer) goed gaat. Aan je verhaal, de foto’s, overal komt de energie weer in terug. Mooi! Hier zitten we volop in de Socialrun voorbereiding. Het team staat weer, stel leuke enthousiaste nieuwe deelnemers erbij! Afgelopen zondag samen met Guus en Nel een prachtige trainingsdag gehad op Papendal, georganiseerd door de socialrun met hun nieuwe hoofdsponsor. 120 enthousiaste deelnemers! Helemaal geweldig. Al enig zicht of je 21september weer in het land bent?
    Trap ze nog een stukje!! Groeten uit St. Tunnis (en over ruim 24 uur Frankrijk!!)

  2. Mooi avontuur Bert. Je geniet met volle teugen zo te lezen. Ga zo door.
    Groet, Johan

  3. Hoi collega’s, ik ben natuurlijk heel benieuwd wie er allemaal ‘aan boord zijn’ van het Socialrun-team dit jaar.
    Hier gaat het fietsen en onderweg zijn inderdaad weer erg goed. Ik realiseer me dat soms te weinig, dus dank voor de reminder! We hebben onze plannen wat omgegooid, maar daarover later meer. Wat wel langzaamaan duidelijk wordt is dat ik zeer waarschijnlijk pas in dat weekeind in NL zal zijn, dus hele kleine kans op socialrun; ik heb ook al 6 maanden niet gelopen…mogelijk p het slotfeest?

    Groeten uit een zeer zonnig Dushanbe!

  4. He Berend,

    Maar eens even gespiekt op je website.
    Wauw! ziet er indrukwekkend uit.
    Nog heel veel fiets plezier gewenst daar.

    p.s die rochefort zag er smakelijk uit 🙂

    Grt Joris

  5. Heeeeeeej Bertje, lekker bezig hoor en al aardig wat kilometers getrapt zie ik.
    Nu het afschakelen nog 🙂
    geniet van de reis

    Groet Dennis

  6. Bij de naam Jorisf moest ik wel even nadenken! Wie is dat nu weer? Maar ja, als dan meteen daarna een Dennis Sanders reageert is het wel duidelijk. Leuk dat jullie een kijkje op Mn blog nemen, een stukje meefietsen hoort ook tot de mogelijkheden 😉

    Groeten uit Oezbekistan

  7. Ha Bert, Hoop dat jullie snel weer fit zijn. Dat steeds naar de wc moeten kan een hoop tijd kosten. We genieten iedere keer weer van een nieuw verhaal. En wat een prachtige foto’s maak je!
    We hebben dit jaar een tweede finishboog, het zou natuurlijk briljant zijn als je daar door heen komt fietsen op het festival aan het einde van de Socialrun. Geniet er maar goed van daar!

Reacties zijn gesloten.