Welcome to Uzbekistan!

Een heel warm welkom krijgen we in Oezbekistan. Letterlijk; het is dagelijks 40+ graden en vooral ook figuurlijk; we worden vaak hartelijk verwelkomd met de leuze ‘welcome to oezbekistan’. En het blijft niet alleen bij deze leus, we worden op thee en eten getrakteerd, in winkels en op de markt mogen we niet betalen en iedereen wil oprecht een praatje met ons maken. Nou helpt het natuurlijk dat Louis goed Russisch spreekt en dat dat hier de 2e taal is. Net zoals in de andere Stans, de voormalige Sovjet republieken.

We hebben een paar dagen rondgehangen in Dushanbe, in afwachting van het Oezbeekse visum. Dat kwam gelukkig snel want in Dushanbe is het te heet en er is echt niet veel te zien of beleven. Via de M41 zijn we Tajikistan uitgefietst naar Denov, de eerste plaats van betekenis in Oezbekistan. Ons Oezbeekse feest begint meteen in het eerste hotel. De eigenaar rijdt ons belangeloos het stadje rond op zoek naar simkaart, geld en supermarkt. Geld is hier een relatief begrip; 10.000 som is ongeveer een euro! Stapelen maar.  Daarna worden we een uurtje verwend met eten van de zaak. Gelukkig hadden wij het bier al betaald. Alleen die 2e 2 literfles was misschien wat veel van het slechte……

De dagen erna herhaalt vooral de gastvrijheid en vrijgevigheid zich. Met als hoogtepunt een dag lummelen in een schaduwrijke kloof met rivier bij Derbent. Het is een prachtige plek waar we als enige toeristen in de watten worden gelegd met veel thee en twee maaltijden. De plek wordt druk bezocht door mensen uit de regio om er een dagje of weekeind vakantie te vieren. Helaas is het nog steeds zo dat het voor de vrouwen veel werk is; de mannen laten graag voor zich zorgen en het hele geregel met eten bereiden (lees plov) is nog steeds vrouwenwerk. We hebben interessante gesprekken met de mannen die nu eens verder gaan dan ‘waar kom je vandaan?’ en het contact met de vrouwen is veel vrijer dan op andere plaatsen, ze spreken ons aan en gaan spontaan met ons op de foto.

Al met al is dit helemaal wat ik me van deze tocht had voorgesteld, inclusief een nacht kamperen bij de bron van een rivier. Dat het overdag echt te heet is om te fietsen lossen we elegant op; om 4 uur staat de wekker, om 5 uur zitten we op de fiets, beetje doorrijden en tegen 11en zijn we op bestemming, voor de temperatuur boven de 40 stijgt.

De volgende rust is in Bukhara, een soort moslim-openlucht-museum. Mijn God, allah, wat is hier veel te zien! Twee dagen slaan we ons door de oude bakstenen heen en genieten van de rijke geschiedenis. Morgen neem ik afscheid van Louis die naar Kazachstan doorrijdt en ga ik op pad naar de volgende Highlight; Samarkand.

3 gedachtes over “Welcome to Uzbekistan!

  1. Bert wat leuk dat gastvrijheid ook daar de normaalste zaak van de wereld is..👌🥗🥂😎 gr Rene

  2. Wat ziet dat er mooi en exotisch uit.
    Jullie devoot met aan je armen goed gekleedde dames
    Wel fijn overzichtelijk als je daarna tussen de mannen kunt gaan liggen
    terwijl de vrouwen het eten en drinken komen aanreiken.
    Uzbekistan…
    Daar moet ik eens naar toe

  3. Laat je die bakstenen wel heel? Andere toeristen willen er ook nog van genieten.
    En maken ze daar de tandwielen van blik? Zo ziet het er een beetje uit.
    En weer prachtige foto’s – al vind ik de torens op het laatste plaatje wat érg suggestief van vorm…

Reacties zijn gesloten.