Griekenland, Macedonië, Kosovo, Montenegro, Bosnië-Herzegovina, Croatië, Slovenië, Italië….

 

 

Zo, die hebben we sinds het laatste blog gehad! Het gaat snel op en over de Balkan en dat is dan ook weer niet zo vreemd. Landen als Kosovo zijn echt niet zo groot en daarbij word ik wat ongeduldig om thuis te komen. Het is een tweestrijd tussen zijn waar ik ben en het weer thuis willen zijn. Tijdens het fietsen gaat het goed en kan ik genieten van de vele mooie landschappen.  Na het fietsen wil ik (te) snel weer verder. Dat levert me nu in Cortina d’Ampezzo wel een gedwongen rustdag op. De benen zeggen; tot hier en niet verder.

Het lukt redelijk goed om via warmshowers slaapplaatsen te regelen. Wel zo fijn om af en toe bij fietsers te gast te zijn en de kosten een beetje te drukken. Met het stijgen van die kosten stijgt, tenminste tot en met Italië, ook de kwaliteit van de koffie. Heerlijk om weer echte espresso te drinken, en dat kan alweer sinds Griekenland! En kaas! Je kunt niet geloven hoe lekker het is om weer echte Italiaanse kazen te eten, heerlijk. Op de warmshower-adressen is dan ook wel vaak een poes of hond die te knuffelen valt. Ja, ook knuffeldeprivatie is wel een dingetje op zo’n lange reis. Ik kan toch niet wildvreemden op straat gaan knuffelen, dus doen we het met de huisdieren.

De Balkan blijft een apart verhaal waar de gevolgen van de oorlog nog meer als zichtbaar zijn. Kapotgeschoten en verlaten huizen, en de vele oorlogsgraven. Ook van vermoorde burgers. In Kosovo spreek ik een Duitse-kosovaar. Alweer 20 jaar geleden gevlucht en hij weet te vertellen dat er ongeveer een miljoen Kosovaren buiten Kosovo wonen, en het is maar een piepklein landje. Het blijft een treurig gebeuren die oorlogen…..

13 gedachtes over “Griekenland, Macedonië, Kosovo, Montenegro, Bosnië-Herzegovina, Croatië, Slovenië, Italië….

  1. Wat gaan jullie snel zeg! Ik kijk elke dag even welke route jullie genomen hebben 🙂
    Ik zag dat we in Slovenië gedeeltelijk dezelfde route gevolgd hebben. We waren daar twee jaar geleden en vonden het er erg mooi.
    Geniet nog van de laatste fietsweken, voordat je t weet zijn jullie weer thuis 😉

  2. Ha Christine, Hanneke en Mark,
    die bloemen zijn echt en ik rij sinds Griekenland ook echt weer alleen. Johan heeft bedacht dat het toch allemaal te heet en te lang is en is alweer thuis. Dus de laatste loodjes doe ik alleen….. tenzij iemand nog zin heeft om een stuk samen te fietsen 😉
    En ja, Slovenië is errug mooi.

  3. Ach toch, ik wist niet dat je weer alleen bent… Dan is het doorbikkelen….
    Welke route neem je naar huis? Over de Brennerpas en dan door naar Duitsland?
    Zin om te fietsen heb ik altijd wel maar met de vreselijke hitte (en daardoor niks kunnen doen) van de afgelopen weken is mijn fietsconditie behoorlijk ingezakt, ik denk dat je me dan ergens onderweg achterlaat 😉

  4. Haha, ik kan wel rustiger fietsen 😉
    Voor de brenner rechtsaf naar het Pfitscherjoch. Daar doorsteken naar het Achermeer en van daaruit weer een doorsteek naar het Risstal. En dan over de weg / fietspaden dwars door Duitsland.
    Groeten, Bert

  5. Ah, dat is het plan.
    Nee hoor, ik fiets niet mee. Als er iemand met je mee zou fietsen, dan moet t Christine zijn… De laatste weken samen naar huis…

  6. Je gaat als een speer zeg. Wat een tempo. Je geniet toch nog wel van de omgeving hoop ik? Hoewel, aan de foto’s te zien lukt dat nog aardig 😉
    Die tweestrijd tussen rondtrekken en naar huis willen herken ik wl van mijn eigen trip door Europa. Zeker als thuis weer rap dichterbij komt. Geniet er nog van!

  7. Lekker Bert!! De stal lonkt😁. We worden onrustig in Venray, zou-ie een kleine toegift gaan doen in een rondje om t IJsselmeer??? Trap ze nog, veel plezier!

    1. Wie weet……Zou zomaar kunnen. Tenzij ik dan nog even naar zuid Frankrijk ben om bij te komen 😉
      Ben wel benieuwd hoe het gaat met de voorbereidingen!

  8. Lieve Bert.
    Wat fijn dat ik je op deze manier kan volgen (Wat un meugelikheden 🙂 ) en dat het je allemaal zo goed gaat.
    Ik verheug me erop dat je binnenkort weer gezond en wel thuiskomt.
    Dikke knuffel
    Mam.

    1. Ha mooder, Ut geit good! Ik fiets rap naar Venlo en kom snel bij je op bezoek. Moet wel nog ff Oostenrijk en Duitsland doorkarren. Dus tot over en weekje of twee….

      Grusse Bert

  9. Ha Bert, het gaat allemaal supersnel nu. Ik had eigenlijk gedacht dat je niet voor november thuis zou zijn. Inderdaad zie ik aan het toenemend aantal foto’s van huisdieren dat je het huisfront steeds meer begint te missen. Heel veel plezier op je laatste stuk, vergeet niet te genieten ook al beginnen je gedachten aan thuis toe te nemen. P.s. trouwens nog van harte proficiat met je verjaardag onlangs. Hopelijk heb je die op een leuke manier door kunnen brengen. Groetjes en tot ziens binnenkort. Susanna.

Reacties zijn gesloten.